از خواجه عبدالله انصاری آثاری زیادی بر جای مانده که از مهم‌ترین آنها، «منازل السائرین» است؛ این کتاب در مشارق و مغارب جهان اسلام مورد توجه بوده و بیش از هر کتاب دیگر در موضوع منازل و مقامات مورد اقبال طالبان و سالکان قرار گرفته است. نظر به سبک جذاب و نثر پخته و شیوای عربی و تضمین آن بر مطالب عالیه و اینکه در میان نظایر خود به بهترین شیوه‌ای قابل تعلیم و تعلم درآمده است، از همان آغاز مورد توجه خاص اهل عرفان قرار گرفت و شروحی بر آن نگاشته شد. «تسنیم المقربین»، شرح فارسی«منازل السائرین» است که توسط شمس الدین محمد تبادکانی طوسی به رشته تحریر درآمده است. شارح در ذیل هر جمله از کتاب، به ترجمه و شرح آن پرداخته است. وی این شرح را با عنایت تام به شرح کاشانی نگاشته است، بدون اینکه هیچ‌گونه اشارتی به آن شرح داشته باشد. وی به جز خاتمه‌ای که در پایان شرح آمده و فصولی که در آخر هر باب از ابواب صدگانه افزوده شده است، غالب مطالب را از شرح کاشی اخذ کرده است تا آنجا که «تسنیم المقربین» را باید تحریر فارسی شرح کاشی دانست