از مقدمه کتاب:
فلسفه زبانی با کلمات سرو کار دارد. فنون فلسفی آن شامل طرح هر مساله ای است که با وجود آن، بدین شکل مورد توجه قرار می گیرد: « چگونه ، در این مورد، کلمات به کار رفته اند؟» از نظر فلسفه زبانی، هر مساله فلسفی، استفاده از کلمات را مورد توجه خویش قرار می دهد و بنابراین، این مسائل باید از طریق روش تحقیق در موارد استفاده کلمات، حل شوند. در مقابل مسائلی که نمی توانند به سوالاتی در مورد کلمات تبدیل شوند، به طور کلی مسائل فلسفی به شمار نمی رود، بلکه مسائلی از دست دیگرند.
البته مسائل فراوانی وجود دارد که با کشف یا پیش بینی و ترکیب یا رفتار چیزها سروکار دارد. فلسفه زبانی می گوید چنین مسائلی به علوم خاص متعلق است نه به فلسفه. ولی از آنجا که برای ادای هر چه می گوییم، کلماتی بکار می بریم، مسائلی باقی می ماند که بسادگی، تنها به موارد استفاده کلمات مربوط می شود که در واقع ناشی از اغتشاشی در استفاده از کلمات می باشد و همین ها مسائل فلسفه را تشکیل می دهند.