کتاب «هنر همیشه بر حق بودن» نوشته آرتور شوپنهاور فیلسوف آلمانی قرن نوزدهم است که در آن به بررسی شیوهها و فنون جدل و بحث میپردازد. شوپنهاور در این اثر نشان میدهد که انسانها در بحث و مناظره بیش از آنکه به دنبال حقیقت باشند، در پی پیروزی هستند و برای رسیدن به این هدف از روشهای گوناگون استفاده میکنند، حتی اگر این روشها از نظر اخلاقی درست نباشند. او در این کتاب سی و هشت راهکار یا ترفند را برای غلبه بر طرف مقابل معرفی میکند که بسیاری از آنها بر پایه فریب، مغالطه و استفاده از ضعفهای روانی مخاطب بنا شدهاند. برخی از این تکنیکها شامل حمله به شخص به جای استدلال، تغییر موضوع بحث، استفاده از احساسات برای متقاعد کردن، تحریف گفتههای طرف مقابل و بهرهبرداری از سکوت یا ناآگاهی اوست.
این اثر هم جنبه طنزآمیز دارد و هم نوعی نقد به روحیه بحثطلبی و خودخواهی انسانهاست. شوپنهاور در واقع به خواننده آگاهی میدهد تا هم بتواند از این شگردها در صورت لزوم استفاده کند و هم هنگام مواجهه با آنها فریب نخورد. از دیدگاه او، بسیاری از مناظرهها نه برای کشف حقیقت بلکه برای غلبه بر دیگری صورت میگیرد و همین باعث شده این کتاب به عنوان اثری روانشناسانه و کاربردی در حوزه منطق مغالطهها مطرح شود. کتاب به دلیل زبانی ساده، ساختار کوتاه و محتوای کاربردی، یکی از آثار محبوب شوپنهاور برای علاقهمندان به فلسفه، مهارتهای ارتباطی و شناخت رفتارهای انسانی به شمار میرود.