بزرگترین تالیف ابوریحان در هندشناسی همین کتاب است که در هشتاد باب فلسفه و عروض و ریاضیات و جغرافیا و حقوق و ادبیات و .. را بیان میکند. مطالب این کتاب در ذکر عقاید و آراء هندوان در باب مسائل فلسفه و نجوم و هیئت و عقاید و قوانین دینی و اجتماعی است که ابوریحان از معاشرت با علمای هند و ترجمه کتابهای آن دیار فراهم آورده است.
این کتاب در سال ۱۳۵۲ تحت عنوان "ترجمه ماللهند قسمت فلسفه" بوسیله همین مترجم ترجمه و توسط انتشارات ابنسینا منتشر شده است.