تألیف کتاب «زاویۀ دید در سینمای ایران» نوشتۀ غلام حیدری (عباس بهارلو) به نیمۀ دوم دهۀ 1360 برمیگردد، و انتشار آن به سال 1369. این کتاب مشتمل بر دو بخش است: بخش اول، که عنوان کتاب برگرفته از آن است، و بخش دوم «زمان در سینما»، که اول بار در سال 1366 در شمارۀ 54 مجلۀ فیلم با عنوان «طرح بحثی پیرامون زمان در سینمای ایران» درج شد. بهارلو در مقدمۀ کتابش نوشته برای تألیف این کتاب لازم بود فیلمهای سینمای ایران را، بهمقدار فراوان، ببیند؛ در سالهایی که عمدۀ فیلمها روی نوار ویدئو موجود نبود، و بهناچار باید فیلمها را در آرشیوهای فیلمخانۀ ملی ایران و شبکۀ اول سیما میدید، که دید.