بازیگری در رادیو به معنای دست و پنجه نرم کردن با یک تناقض بسیار مهم است؛ یعنی خلق شخصیت نمایش و آفرینش حرکت نمایشی فقط از طریق صدا آن هم در یک رسانۀ کور. با این همه بازیگری در مقابل میکروفون رادیو همانند بازیگری در فیلم به نحو اعجابآوری کاری عملی است. پرواضح است که بازیگری در رادیو یکپارچگی کار بازیگر را از بین میبرد؛ صدا از بدن و چهره جدا میشود، زیرا آنچه شخصیت نمایشی میگوید و آنچه که عمل میکند از هم جدا میشوند. در طی هفتاد و پنج سال تاریخ پخش نمایشهای رادیویی، شنوندگان پر و پا قرص این نمایشها، نه تنها از این تناقض ایجاد شده متضرر نشدهاند، بلکه همانگونه که خود گفتهاند؛ بهترین تصاویر را از راه گوش سپردن به نمایشهای رادیویی دریافت داشتهاند. بازیگران نیز با بهرهگیری از نیروی خلاق و پرشور خود کوشیدهاند تا به نحو عالی نقش خود را از روی متن نمایش اجرا کنند. بدینترتیب پیام این کتاب آن است که بازیگری در رادیو به هیچ وجه کماهمیتتر از بازیگری در فیلم نیست. کتاب برای کسانی نگارش شده است که نمیخواهند عبارتهای خود را در نمایش رادیویی، نمایش طنز، خواندن کتابهای صوتی و صداگذاری روی برنامهها و پیامهای بازرگانی گسترش دهند؛ یعنی برای همۀ بازیگران، کارگردانان و کارکنان تولید که اصطلاحا درمقابل میکروفون رادیو کار میکنند.