در طول تاریخ، افراط و تفریط بزرگترین قربانی کننده حقیقت بوده است و در این میان ستم به زنان یکی از نقطه های سیاه تمدن بشری در زمینه نادیده گرفتن حقیقت می باشد که انواع تنگ نظری و گناه را برعلیه زنان انجام داده اند. تا دو قرن پیش حقوق زنان در جوامع نادیده گرفته می شد و آنان پایین تر از مردان قرار داشتند و این امر موجب پیدایش جنبش فمینیسم و دفاع از حقوق زنان گردید، در حالی که اسلام چهارده قرن قبل زنان را هم پا و هم ردیف مردان قرار داده و معیار برتری انسانها را تقوا می دانست. با توجه به این مشکلات و مصائب در مورد زنان ضرورت دارد تا در این زمینه تحقیقات و روشنگری هایی صورت گیرد.
نتایج بیانگر این است که از بدیهی ترین الگوهای دین شناختی در باورهای دینی، یکسانی زن و مرد در دستیابی به هدایتی است که در منطق دین مایه خوشبختی واقعی است راه سعادت به روی همه گشوده است. در نهایت مشخص است که زن در تعیین سرنوشت خود نقش اصلی را ایفا می کند و در مقوله هایی چون ازدواج، تحصیل، انتخاب شغل و... کاملاً آزاد است و می تواند مستقل عمل نماید. اسلام زنان را در چارچوب قوانین دین آزاد و هم پای مردان دانسته و جز قوانین دین، محدودیتی برای آنان قائل نشده است.