«انتقاد» اثر بانو دکتر مهرانگیز منوچهریان، یکی از متهورانه ترین مکتوبات تاریخ ایران در دفاع از حقوق زنان است. تاریخ نگارش کتاب، نامعلوم بوده اما در سال ۱۳۲۸ خورشیدی به چاپ رسیده است. دکتر منوچهریان که اولین بانویی است که در دانشگاه تهران، مدرک دکترای حقوق اخذ می نماید و در ضمن اولین بانویی است که به انتخاب مردم تهران، به پارلمان ایران راه می یابد. منوچهریان در این کتاب، ضمن احترام به اصول اساسی دین اسلام، به برخی از مواد قانون مدنی و قانون مجازات عمومی که حقوق زنان را نادیده انگاشته اند، می تازد و در جنجالی ترین بحث خود، قانون اساسی مشروطه را در نحوه انتخاب ولیعهد به چالش می کشد. از منظر وی، فرزند اول پادشاه، باید به عنوان ولیعهد ایران منصوب گردد حتی اگر زن باشد. به اعتقاد ایشان، لزوم مذکر بودن ولیعهد که در قانون اساسی آمده، ناقض حقوق زنان است و ایشان به صراحت از بانو شهناز پهلوی به عنوان فرزند اول محمدرضاشاه نام می برد که می بایست ولیعهد ایران باشد. توجه به این نکته ضروری است که ایشان به خاطر این نظر که مداخله در امور دربار یا پادشاهی و یا ایجاد اختلاف در بحث جانشینی پادشاه از آن برداشت می شود، مورد تخطئه و توبیخ قرار نمی گیرد و حتی بعدها در چند دوره نیز نماینده مجلس سنا می شوند.