برگرفته از مقدمه مترجم:
گواتمالا شرح وضع اجتماعی، اقتصادی و سیاسی جامعه است که بر بزرگ مالکی بنیان دارد و وصف زندگی رعیت های سیه روزی است که گرفتار بیداد، گرسنگی و جهلند. از یک سو تازیانه ارباب بر دوششان فرود می آید و از سویی سر نیزه حکومت سینه شان را می شکافد. البته مصیبت به همین جا ختم نمی شود: قدرتی عظیم چه از حیث اقتصاد و تکنولوژی و چه از جیث نظامی به خاطر حفظ منافع استعماری خود یار و یاور ستمگران است و برای تحکیم سلطه مشئوم خود، از هیچ جنایتی رویگردان نیست.
نویسندگان کتاب یک زن و مرد آمریکایی و کاتولیک مذهب هستند. توماس در مقام یک پدر روحانی و مارجوری به عنوان یک راهبه برای ارشاد مردم گواتمالا و اشاعه تعالیم مسیح روانه گواتمالا می شوند و ضمن انجام ماموریت دینی خود رفته رفته با ظلم و جور دستگاه و فجایع فئودالیسم آشنا می گردند و به اقتضای اعتقاد راستین مذهبی خویش به یاری دهقانان می شتابند. دولت گواتمالا آنها را به عنوان اخلالگر از مملکت بیرون می کند. این دو در آمریکا علی رغم اصول مذهب کاتولیک باهم ازدواج می کنند و بدین ترتیب بیش از پیش خشم مقامات عالیه کلیسا را بر می انگیزند. در آمریکا توماس و مارجوری دست از مبارزه نمی کشند و علیه سربازگیری و اعزام نیروهای مسلح آمریکا به هند و چین اعتراض می کنند. بدین معنی که با همراهی افرادی که از آدمکشی نفرت دارند، به مراکز سربازگیری هجوم می برند و ورقه های احضار به خدمت جوانان را می سوزانند. دولت آمریکا نیز آنان را به زندان می اندازد. به هر حال این زن و شوهر نمونه ادمهای با وجدان و عاقبت بخیری هستند که در این عصر وانفسا شعله گرمی در دل افسرده میلیون ها انسان نومید بر می افروزند. به یاد بیاوریم که خرفتی آخر عمری اشتاین بک که او را به سطح رونالد ریگان و باب هوپ تنزل داد، چقدر مایه تاسف بود...