از متن کتاب:
مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۱۹۶۷ اعلامیه رفع تبعیض از زن را به اتفاق آراء تصویب کرد. متن این اعلامیه با تفسیر مختصری بر مقدمه و هریک از مواد آن طی نشریه کوچکی از طرف سازمان ملل انتشار یافته است و کمیته ایرانی حقوق بشر به مناسبت سال بین المللی زن به ترجمه آن اقدام کرده است.
«عصر تازه ای برای زنان آغاز شده است. در جهانی که با شتاب دگرگونی می یابد، زنان بیش از پیش عدم آمادگی خود را برای پذیرفتن نقش تابع، منفی و یا محدودی که در سراسر تاریخ ایفاء کرده اند ابراز می دارند. زنان خود را قربانی بعضی از قوانین و اعمال تبعیض آمیز می دانند و خواستار پایان یافتن آن هستند. آنها در جستجوی فرصتی هستند تا سهمی برابر با مردان برای ساختن یک جهان بهتر داشته باشند و فعالانه در توسعه کشور خود شرکت نمایند.
در حالیکه ندای خشم آلود گروهی از زنان برضد بی عدالتی و نابرابری برخاسته است، صدای میلیونها زن دیگر که بار یک زندگی مستمندانه، سنگین و پررنج را بدوش می کشند و کار زیاد بیماری و بارداریهای متعدد را ناگزیر تحمل می کنند، ممکن است بگوش نرسد. اینگونه زنان بیشتر در مناطق روستائی بسر می برند و بعلت بی سوادی چه بسا از حقوق خویش آگاه نباشند و بدینسان تامین حقوق خود را از خانواده اجتماع و ملت طلب نکنند. زنان از نظر تعداد یک اقلیت را تشکیل می دهند زیرا خود نیمی از جمعیت جهان هستند. پس جوامع با محدود ساختن مشارکت آنان در فعالیتهای مرتبط با رشد جامعه در واقع خود را از استعداد و نیروی نیمی از افراد خود محروم می کنند...»