داستان پدومات یکی از افسانه های باستانی هند است.
ادبیات تطبیقی دانشی است که با یافتن وجوه مشترک به بررسی احتمال تاثیرگذاری و تأثیر­پذیری دو یا چند اثر ادبی که به قلمروهای ملی ادبی متفاوت تعلق دارند، و نیز تحلیل و آشکارداشت چند و چون این تأثیر و تأثر، می­پردازد. این تطبیق­ها معمولا در بستر دو زبان صورت می­گیرد اما متغیرهای دیگری همچون زمان و زمینه ­های فرهنگی و اجتماعی خلق آثار، تفاوت در شیوه­های زیستی و جغرافیای فرهنگی را نیز دربرمی­گیرد. در پژوهش­­های تطبیقی روایت­ ­شناختی، وجوه مشابه و متفاوت درونمایه ­های آثار، شیوه­ ها و عناصر روایتگری بررسی می­شود.خسرو و شیرین نظامی و نظیره ­ی آن پدماوت عبدالشکور بزمی دو منظومه ­ی بزرگ ایرانی و هندی­ اند که در ساختار روایی تشابه ­ها و تفاوت­هایی دارند.
هر دو اثر از حوادث و شخصیت­های تاریخی مایه گرفته ­اند اما روایت نظامی به داستان و روایت هندی به تاریخ متمایل­تر است. از نظر زاویه دید، راوی داستان نظامی دانای کل مطلق و راوی منظومه هندی دانای کل خنثی است. هر دو منظومه از زمان تقویمی و حسی بهره­ گرفته­اند اما زمان تقویمی در آنها قوی­تر است.
در انتقال زمانی و مکانی روایت دو منظومه شباهت­ها و تفاوت­هایی وجود دارد. توصیف مناظر طبیعی، مراسم رزم و بزم، و اشخاص در اشکال مختلف در هر دو منظومه نقش مهمی در واقع­ نمایی دارد.