در این کتاب نویسنده از جامعه و هنرمندان آمریکای لاتین با عنوان فرهنگ نو سخن گفته است. شاید بخشهای سوم و چهارم کتاب را بتوان جالبترین فصلها دانست. در این دو فصل نویسنده با موشکافی، بازگشت هنرمندان و نویسندگان آمریکای لاتین را به سرچشمههای فرهنگی خویش، به منابع پرباری که در بوته فراموشی مانده بود تشریح میکند. این حادثه فرهنگی در دهه دوم قرن نوزدهم روی داد، در دورانی که اروپا به فرهنگهای بیگانه توجهی خاص داشت و در واقع ادبیات آمریکای لاتین از این لحظه است که اهمیت جهانی مییابد.