در فرهنگ ایران برترین ارزش زندگیست نه حقیقت!
جدایی دین از حکومت، شعاری است که از دوره روشنگری در غرب به ارث مانده است و گریبانگیر ما هم شده است. روشنگران در پیکار با سازمانهای دینی و آموزه ای که آنها به نام دین ارائه می دادند، منکر ارزش دین به طور کلی شده است. و این انکار به نفی وجود هرگونه حقیقتی به طور کلی در سازمانهای دینی و سپس در خود دین کشید. دین شامل هیچ حقیقتی نیست، پس سازمان دینی هم حق به هیچ گونه قدرتی ندارد، چون آنکه حقیقت دارد، حق به قدرت دارد. ولی طرد هرگونه پدیده ای که در آن ذره ای ناچیز از واقعیت هم باشد و رد هرگونه فکری که در آن خردلی بسیار خرد نیز از حقیقت باشد، سبب بازگشت آن پدیده و فکر خواهد شد. در پیکار با آن پدیده و فکر، درست این ناچیزها، نادیده و یا به هیچ گرفته می شوند...