از متن کتاب:
ریشه و تاریخ لغت ایدئولوژی
بگوییم که در زبان خودمان مفهومی که بیانگر این لغت باشد نداریم و هم بدین جهت آن را در شکل فرنگی آن بکار میبریم و هر کس از آن چیزی را اراده می کند که به ناچار به صورت ناقص فهمیده است. چرا که آن را از ایدئولوژی بازان آموخته اما در زبان اصلی این لغت مثل هر لغت دیگر ریشه ای و تاریخی دارد. توضیح اینکه در بسیاری از موارد که شاید دربرگیرنده تمام لغات باشد، یک لغت در ابتدای امر برای مفهوم خاصی به کار می رود و در طی زمان، موارد استعمال آن تغییر می کند و همچنین سرنوشت لغت ایدئولوژی. چون لغت از فرنگ آمده است بناچار بدنبال منبع اصلی برویم و بهترین مدرک در این زمینه در درجه اول لغت نامه فنی و انتقادی فلسفی است که لالاند نوشته است که بهترین راه این است که ما عین بند مربوط به این لغت را از آن کتاب لغت بیاوریم و جالب اینکه در اول لغت نامه درباره سرنوشت لغات چنین می نویسد:
لغات معانی خود را از طریق انواع و اقسام انحرافات تغییر می دهند. از طریق تخصصی شدن از طریق تغییرات تدریجی از طریق اشاعه یافتن از طرف چند مرکز که بدنیال هم آمده اند و نیز گاهی از طریق استهزا و تحقیر.
لغات فلسفی از این قاعده عمومی برکنار نیستند و اغلب پیش آمده است که حوادث تاریخی آنها را جابجا کرده است...