میرزا علی اکبر صابر طاهر زاده در سال ۱۸۶۲ در شماخی (آذربایجان) بدنیا امد. او متعلق به خانواده ای متوسط و مذهبی بود . نوشتن شعر را از زمان دبستان اغاز کرد ... بعد ها با تشویق حاجی سید عظیم شروع به ترجمه اشعار فارسی( مثل گلستان سعدی ) به آذری کرد و بهمراه اشعار خودش آنها را در کتابچه ای جمع آوری کرد که تعدای از آنها در کتاب شعری بنام هوپ هوپ نامه موجود است. او معتقد به تاثیر شعر دربیداری اذهان مردم و آگاه کردن آنها از شرایط موجودشان بود. در دوران انقلاب مشروطیت جدایی میان مردم قفقاز و ایران هنوز رنگ و بویی نداشت و رفت و آمد ساکنین هر دو منطقه به این سو و آن سوی ارس به راحتی انجام می گرفت. به همین دلیل، قفقازی ها برادران خود در ایران را تنها نگذارده و در راه پیروزی آرمان های آنان با بذل مال و جان چه با سلاح در سنگرهای مبارزه و چه با قلم به مبارزه با دشمنان و بدخواهان مردم برخاستند. کسانی چون حیدرخان عمو اوغلی، محمد امین رسول زاده، جلیل محمد قلی زاده، عباس صحت، میرزاعلی اکبر صابر، نریمان نریمانف، ئوزیر حاجی بیکوف و ده ها تن دیگر، نمونه هایی هستند که هر یک به فراخور موقعیت خود در این راه، کارهای بایسته ای انجام داده اند. اما در این میان صابر جایگاه ویژه ای را داراست. شعرهای او که در روزنامه <ملانصرالدین> چاپ می شد، به سرعت باعث نامی شدن او و شناخته شدن روزنامه بیش از پیش در میان مردم شد. در نخستین ماه های جنبش مشروطه، به دستور محمدعلی میرزا از پخش روزنامه <ملا نصرالدین> جلوگیری شد....