تجاوز سراسری ارتش رژیم عراق از زمین، هوا و دریا به خاک مقـدس جمهـوری اسلامی در ۳۱ شهریور سال ۱۳۵۹ خورشیدی، حادثه مهمی است که بررسی ابعاد آن برای نـسل حاضر و آینده تاریخ بسیار حائز اهمیت است. اگرچه در علل تجاوز، لزومـاً بایـد بـه ریشه تاریخی اختلافات ایران و دولت عثمانی نظر داشت، اما تجاوز رژیـم عـراق در مقطعی که تازه انقلاب اسلامی در ایران به پیروزی رسیده بود و هنوز ثبـات لازم بـرای حل و فصل عادی امور داخلی خود نداشت و ارتش آن نیز سامان نیافته بود و نیروهـای مردمی و انقلابی هم با حوادث داخلی درگیر بودند و حتـی مرزبـانی از حـدود و ثغـور مرزی با مشکل انجام میشد، و دهها دلیل دیگر، این تأمل را برمی انگیزد که رژیم عراق با این تجاوز گسترده ، چه اهدافی را دنبال می کرد؟ همچنین بررسی نحوه تجاوز ارتش عراق با در نظر گرفتن اوضاع سیاسی، اقتصادی و نظامی طرفین، نکات ظریفی را در اختیار محققان و اندیشوران سیاسی ـ نظـامی قـرار خواهد داد، و مهمتر از آن، همه را در تنظیم و تحلیل این حادثـه عظـیم در تـاریخ دو ملت کمک شایان توجه خواهد کرد؛ و حتی نقش پیچیده دولت هـا و سـازمانهـا ـ بهویژه قدرتهای بزرگ مدعی حقوق بشر و استقلال ملتها ـ در وقوع تجاوز و سپس موضعگیریهای آنها طی هشت سال جنگ ، از فرازهای مهم ایـن حادثـه بـه شـمار میرود.
این کتاب، سیر تحلیل همین فرایند از سه عنصر علل، اهداف و شرایط تجاوز است و سعی کرده زوایای فرعی جنگ را بکاود و سیاست دفاعی جمهوری اسلامی را در برابر تجاوز از پیش تعیین شده صدام بررسی کند. تا معیاری درستتر و دقیقتر به خواننده برای قضاوتها و اظهارنظرهایش درباره تجاوز و دفاع بدهد.
بخش مهم و گسترده این کتاب، پرداختن به سیاست دفاعی ایران است، ضمناً در تحلیل و بررسی این مقطع، به سؤالات و شبهاتی چـون «چـرا بعـد از فـتح خرمشهر جنگ ادامه پیدا کرد؟ آیا مسؤولیت ادامـه جنـگ بـا ایـران نیـست؟ » و سؤالاتی از این قبیل ، پاسخ داده شده است. همچنین تأثیر فعالیتهای دیپلماسـی، بـه ویـژه تصمیمگیریهای شورای امنیت سازمان ملل متحد و صدور قطعنامهها در رونـد جنـگ عراق علیه ایران، مورد بررسی قرار گرفته است.