کتابشناسی : برمکیان از دودمان های اصیل ایرانی و منسوب به شاهان ساسانی بوده اند و بنابر روایات قدیمی کهانت و سدانت «آتشکده نوبهار» را برعهده داشته و در اواخر قرن اول هجری به دین اسلام گرویده اند. در سالهای بین ۶۳ الی ۸۳ خورشیدی و در زمان خلافت عبدالملک و جانشینان وی به دربار خلفای اموی آمده و در سایه درایت و لیاقت و دارائی خود قدرت و نفوذی عظیم کسب نمودند. نام «برمک» بر گرفته از لغت سانسکریت «پاراماکا» به معنی رئیس، و عنوان روسای مذهبی «نوبهار» میباشد.