(جهانآرا؛ نُسَخْ جهانآرا) کتابی تاریخی به فارسی از قاضی احمد بن محمد غفاری قزوینی (۹۰۰ـ۹۷۵ق). این کتاب که در ۹۷۴ق به نام شاه طهماسب صفوی تألیف شد در سه قسمت است: قسمت اول، شامل زندگی پیامبران و امامان از زمان حضرت آدم؛ قسمت دوم، تاریخ ایران قبل از اسلام و اساطیر ایران و نیز با اشاراتی به سرزمین یونان و یمن؛ قسمت سوم، شرح حوادث ایران از پس از اسلام تا ۹۷۲ق. در بخش آخر، مؤلف اطلاعاتی نیز دربارۀ سلجوقیان شام، نواحی میان مصر و شام، امرای عرب و ملوک مغرب و حکام ترکستان بهدست داده است. خلاصۀ متن و ترجمۀ انگلیسی فصلهای پیشدادیان، کیانیان، ملوکالطوایف و ساسانیان این کتاب را اوزلی به چاپ رسانده است (لندن، ۱۷۹۹)