بدایع الوقایع اثر زین الدین واصفی، یکی از کتابهای استثنایی برای شناخت آداب و رسوم و فرهنگ مردم هرات و در واقع مربوط به تاریخ این شهر در اواخر دوره تیموریان و آغاز دوره صفویه (سدههای ۹ و ۱۰) است که (حدود سالهای ۵۱ و ۵۲) به فارسی منتشر شد. «بدایع الوقایع»، مشحون از صحنههایی است که در هیچ تالیف قدیمی نظیر آن را نمیبینیم، یعنی در کنار نگارش خطی تاریخ یک سلسله قصه و داستان از اوضاع اجتماعی دورانی پرفراز و نشیب روایت میکند که به خاطر قلم بی تکلف و در عین حال بی ملاحظه او، در میان کتابهای منثور قدیم ما بی نظیر است؛«بدایع الوقایع»، مجموعهای نفیس و قابل استناد است، از واژگان و ترکیباتی که در زبان مکاتبه و محاوره بین طبقات و اصناف ایرانیان قرن دهم متداول بوده است. قلم نویسنده آنقدر صریح است که به خصوص هنگام نقل گفتگوها به حد رکاکت میرسد.