این کتاب به دوازده فصل تقسیم شده و تاریخ روابط چین از روزگار اشکانی تا شاهرخ تیموری را دربر میگیرد. دو فصل نخست درباره روابط چین و ایران دوره هان و دوره وی است که تقریبا همزمان با دوره اشکانی است. فصل سوم تا پنجم درباره روابط چین در ایران در دورههای سویی و تانگ، همزمان با دوره ساسانی تا صدر اسلام است. فصل ششم که یکی از مهمترین بخشهای کتاب را شکل میدهد، درباره گسترش ادیان ایرانی است. در این بخش چگونگی شکلگیری و گسترش دین نسطوری، زرتشتی، مانوی و اسلام در سرزمین چین بررسی شده است. فصلهای هفتم و هشتم درباره انواع سنگهای معدنی، گیاهان و حیوانات پارسی و چینی است که این اطلاعات از نوشتههای کهن چینی گردآوری شده است. فصلهای پایانی کتاب درباره روابط چین و ایران در روزگار اسلامی است.