زبان فارسی وقتی صحیح است که قوانین صرفی و نحوی (دستور زبان) و قواعد املائی و انشائی آن درست باشد.
زبان کلیه ملل متمدن دارای قواعد و قوانینی است که درباره آن کتابها و رساله های فراوان نوشته اند و هر کس بخواهد بصحت و درستی در هر زبان گفتگو کند و چیز بنویسد ناچار است قوانین و قواعد آنرا بداند و رعایت کند.
ادبیات یعنی چه؟ هر گاه کلام و بیان صحیح و با فصاحت و بلاغت و صنایع بدیع توام باشد، جزو ادبیات خواهد بود یعنی در اصطلاح علماء ادب سخن و بیان خالی از فصاحت و بلاغت از حرفهای عادی و معمولیست و قیمت و شانی ندارد تا درباره آن از نظر ادبی بحث شود.