این رساله بحث در یاء و تائی است که به صورت ترکیب در آخر بعضی از کلمات درمی‌آید. «یّة» یکی از خاتمه‌های کلمات یا لواحق است در زبان عربی و آن در فارسی به دو صورت پذیرفته شده است: نوع اول آن است که به تای گرد و معمولا بی‌نقطه نوشته می‌شود و آن تای گرد مانند هاء غیرملفوظ تلفظ می‌شود و نوع دوم آن است که تای آن دراز نوشته شده و تاء هم تلفظ می‌شود. این رساله بحثی در این‌باره است.