گویش آذری تا سالهای انجامین سده دهم و شاید تا نیمه سده یازدهم هجری قمری در آذربایجان دوام آورد. از گویش آذری نمونههایی از نظم و نثر و تکواژه باقی مانده است. بزرگترین نمونه بازمانده از گویش آذری، بخش دوم رساله «روحی انارجانی» است که بین سالهای 985 تا 994 قمری پرداخته شده است. این رساله شامل یک مقدمه، دو بخش و یک خاتمه است. در این کتاب نخست بخش دوم متن این رساله همراه با ترجمه آن آمده است. سپس واژهنامهای از آنگونه واژگان رساله که دانستن معانی آنها مستلزم گزارشی بود، ترتیب داده شده است. آوانوشت واژهها با توجه به اعرابگذاری متن رساله نوشته شده است. پس از واژهنامه، فهرستی از واژههای گویشی که به عنوان شاهد در حواشی متن و واژهنامه آمده ترتیب داده شده است.