سرزمینی که در این دفتر از گویشهای آن سخن رفته است، میان قم، کاشان، میمه اصفهان و محلات واقع شده است. راههای آن بیشتر خاکی است. تنها راه قیرریزی شده این بخش راه تهران به اصفهان است. که از دلیجان می گذرد. این راه از دلیجان به درازای ۲۸ کیلومتر تا محلات ادامه پیدا می کند. همچنین از دلیجان به کاشان و از ورکان به کاشان و از دلیجان به خمین، راههای سوشه درجه یک کشیده شده است. راههای فرعی دهکده های این بخش، خاکی است و گاهی در کوهستان گذر از آنها به دشواری صورت می گیرد.