هر شاعر يا نويسنده ای برای بيان انديشه و پيام و عاطفه و تخيل خود شيوه ای خاص به كار می برد و واژه ها و تركيب های خاصی را بر می گزيند ، جمله های كوتاه يا بلند به كار می برد ، از آرايش های سخن كمتر يا بيشتر استفاده می كند . مجموعه اين ويژگی ها سبب مي شوند كه شعر يا نوشته يك شاعر يا نويسنده با آثار شاعران و نويسندگان ديگر تفاوت داشته باشد . چنين ويژگی های آثار نویسندگان را سبک ها و مكتب های ادبی می نامند .
از اين گذشته، مسايل اجتماعی و سياسی هر دوره از تاريخ ، شيوه زندگی مردم ، و عوامل ديگر بر آثار ادبی آن دوره تاثير می گذارد و پسند هاي خاصی به وجود می آورند .
در نتيجه شاعران و نويسندگان هر دوره در گزينش محتوای آثار خود ،چگونگی به كار بردن كلمه ها و تركيب ها در معناهای گوناگون ، چگونگی استفاده از وزن و قافيه و موسيقی كلام و مانند آن ها از اصل ها و شيوه هايی پيروی می كنند كه ميان آن ها يا گروهی از آنان مشترك است .