از مقدمه ی کتاب:
اندیشه ی غلط بهتر از نیندیشیدن است. این دیالکتیک تکامل و رشد آدمی و یا نارسایی و توقف او در کودنی و بلاهت است. و ایجاد وسوسه و دغدغه در فکر نکردن به خاطر غلط نکردن، یعنی قطع رابطه ی انسان با تجربه و خلاقیت، وحشت از کندوکاو ذهنی و پویندگی در راه حقیقت. و اکنون انسان در راه سقوط تازه ای گام برمیدارد. سقوط در جهنم تخصص ها و مهارتها و از درون این ورطه اخلاقی تازه به مثابه زندانی مجهز به بدایع فنی و تکمه های خودکار سرمی کشد و این اخلاق در جهان پیچیده ی تخصص ها و مهارتها، نفس وحشت از اندیشیدن، به خاطر غلط اندیشیدن است...