بی شک دکتر اسماعیل حاکمی را باید از مفاخر و نوابغ ادبی و از اساتید نامدار زبان و ادبیات فارسی، هم در زمان حال و هم در اعصار آینده دانست. چرا که این مهم به چند دلیل عمده جلوه می نماید. نخست این که نه تنها حاکمی بر شعر و ادبیات باستان تسلط کامل دارد، بلکه در ادبیات معاصر و شعر نو (نیمایی و سپید) نیز به عنوان یکی از صاحب نظران این مرز و بوم به شمار میآید. در ثانی وی از معدود کسانی است که در جهت ترقی و بالندگی فرهنگ و ادب این خطه (ایران) توانسته گام های استوار و مفیدی را بردارد. به طوری که ایشان را می توان یکی از برجسته ترین اساتید حوزه دانشگاه به شمار آورد.
دکتر حاکمی را در کتاب طیران آدمیت باید نویسنده ای دانست که آشنایی و شناخت کافی و وافی را ازدنیای تاریخ و ادب فارسی یافته است. چون که در این کتاب و در هر مقاله شیوایی قلم و قدرت پردازش و تحلیل نگارنده بر کسی پوشیده نیست. به بیانی نگارنده در نوع تفکر و اندیشه از کسی کمک نمی گیرد و هر آنچه را به تصویر می کشاند: ابتدا از پشتوانه محکم و در خور توجهی به نام مطالعه و آگاهی لا زم از حوزه وسیع زبان و ادبیات فارسی است و دوم این که هر آنچه گفته می شود دقیقا آنی است که به اصطلا ح زاییده اندیشه خویش و به تعبیری دیگر تفکر و اندیشه نویسنده بی انباز و بی بدیل است. بنابراین شاید گفت یکی از ویژگی های نادر نویسنده در کتاب طیران آدمیت همان نام کتاب باشد و البته مقاله ای که در همین کتاب و به همین نام آورده اند. در این مقاله نویسنده سعی بر آن داشته که شرح مفصلی از طیران آدمیت را در ابتدا تا زمان زایش تکنولوژی و فناوری و اختراع هواپیما را عنوان دارد.
و خلا صه در طیران آدمیت می توان به پرواز روح به ملکوت اعلا و تشبیه جسم و روح را به قفس و مرغ از دیدگاه شعرای نامی اشاره کرد. لذا گر چه تنها یک مقاله از کتاب طیران آدمیت موضوع و محتوای آن با هم مرتبط اند، ولی در اکثر مقالا ت آن نیز دانستنی هایی را پیش رو داریم که هر کدام به نوبه خود زمینه را برای پرواز انسان به دنیای علم و دانش فراهم می سازد. دکتر حاکمی علا وه بر ادبیات باستان با شعر نیمایی و سپید نیز که ذکر آن رفت کلا فی عمیق خورده است. به طوری که برج دانش آن بر سرزمین شعر نیمایی و سپید احاطه کافی دارد...