بزرگترین هنر آل احمد، هنر مقاومت بود. مقاومت و جنگیدن در مقابل سگها و گرگان و ددان که ما این روزها هار شدنشان را می بینیم. همانانی که جریان پویای فرهنگی این کشور را جابجا قطع کردند و نویسنده و شاعر و منتقد و فیلمساز ساختگی و عروسکی بدون مسئولیت را جار زدند.
آل احمد غیر از آنکه هنرمندی بود مسئول و مردمی و غیر از آنکه نویسنده ای بود با نثری طوفانی و چکش وار، یک انسان بود و مبلغ آزادی و آزادگی. او یکی از سمبل های همیشگی مقاومت برای هنرمندان اصیل و توده هاست. او هم چشم ما بود.