برگرفته از مقدمه:
روال نوشته گویای آنست که نویسنده قصد داستان پردازی نداشته است، بلکه کنکاشی درونی و فکری است چه بسیار نکات نو و تازه که در جریان ثبت همین کنکاشها برایم آشکار شد و مرا در ادامه کار تشجیع و تشویق نمود و بارها و بارها مرا به گذشته ها برد و هربار با کوله باری از دریافتهای تازه فکری، سراز حال بیرون آوردم به همین دلیل نیز در اندیشه انتشار آن بودم و نه فکر می کردم که روزی کار به نشر آن کشیده شود. اما پیشنهاد برخی از دوستان مرا به فکر انداخت تا در پی ضرورت و دلیل انتشار آن برای خود باشم. با توجه به تحولات سالهای اخیر در احزاب کمونیست و دگرگونی های بنیادین در ایدئولوژی مارکسیسم و سیر این تحولات تاکنون، عقیده ام بر آنست که جهان و میهن ما دیگر شاهد تکرار پدیده ها و پیامدهای کلاسیک گذشته که ناشی از حضور این جریان باشد، نخواهد بود. شاید که نسل امروز ما هرگز به تراژدی زندگی کمونیستهای نسل گذشته دچار نشوند اما براین اعتقاد نیستم که خطرهای بالقوه و بالفعلی که هر لحظه ذهن و اندیشه ما را در درک صحیح و دقیق قانونمندیهای زندگی به بیراهه میکشانند از میان رفته است. من آنچه که از انتشار این یادداشتها انتظار دارم تنها این نیست که خواننده با مطالعه این «بازنگری» به نفی منطق مارکسیسم دست یابد و از آنچه در هفتاد سال بر کمونیستهای ایرانی گذشت آگاهی یابد، بلکه فراتر از آن کوشش در فراگیری درک صحیح از متدولوژی شناخت و نفی اندیشه های انحرافی و تحمیل گرایانه و درک دقیق تر و ظریف تر زندگی و دست یابی به ابزارهای فکری مطمئن را آرزو می کنم.