«رحلة ابن جبیر»، مهمترین اثر سفرنامه نویسی اندلس است که توسط ابن جبیر (۵۴۰- ۶۱۴ ق)، نوشته شده است.
این اثر، شرح سفر به برخی از سرزمینهای اسلامی است. سفرنامه ابن جبیر، از زیبایی و روانی خاصی برخوردار است و در حقیقت سفرنامه او را میتوان بهترین اثر در این زمینه در اندلس به شمار آورد.
ابن جبیر، به صورت ماهانه گزارش نویسی سفرش را تنظیم کرده است. سفر، از ماه شوال سال ۵۷۸ آغاز و به صورت ماهانه به ماه محرم ۵۸۱ ختم شده است. این اثر، از دیدگاه ادبی در میان سفرنامهها واجد اهمیت بسیار است. اسلوب کتاب، ادیبانه است و غالبا سجع در آن به کار رفته است. مؤلف، مطالبی را که گاه ملال آور به نظر میرسد، با احساس و سرزندگی و بدون تکلف بیان داشته است. اثر او زیبا و دارای شیوه نگارشی استوار است.