برگرفته از مقدمه کتاب:
با اینکه پیاز را معمولا به بوی بد و سیر، برادرش را به بوی بدتر از آن شهره ساخته و می شناسند، با همه اینها همچنان که گفتیم، دنیا از سیر و پیاز پیش پا افتاده، هیچوقت بی نیاز نیست.
حتی در همین قرن بیستم، در این دنیایی که یک طرفش رود نیل جاری است و یک جایش شط گنگ، یک جا جیحون دارد و جایی سیحون، با همه اینها در همین سال گذشته، از یک شهر کوچک در وسط بیابانها و کویرهای بی آب در دل ریگزارهای خودمان، یعنی شهر یزد که آب را از صد متری زمین بالا می آورند، مردم یزد 2800 تن، پیاز صادرات داشته اند. آن هم به کجا؟ به دبی! (سال 1366 - 1987 م) و همچنین همین یزد 2000 تن، سیر صادرات داشته آن هم به کجا؟ به کشور هلند، دیار پیازهای لاله و نرگس! واقعا عجیب نیست؟...