از مقدمه کتاب:
آلفونس دوده که از داستان نویسان برجسته قرن نوزدهم فرانسه به شمار می رود، خود زن و فرزند داشته و در واقع اشاره به همین امر است که در مقدمه کتاب می نویسد:
"این کتاب را مرد زن داری نوشته است که زنش را بسیار دوست می دارد و در زندگی زناشویی خوشبخت است."
در این کتاب آلفونس دوده، هنرمندان مختلف را از هر طبقه بروی صحنه آورده و جداگانه از روی زندگانی خانوادگی هر یک پرده برداشته و آن را مورد بررسی و انتقاد قرار داده است. در این داستانها، زن، در خانه هنرمند، گاهی میرغضب است و گاهی محکوم اما بیشتر میرغضب است تا محکوم!
یک جا زنی شوهر خود را ترک می گوید و به دنبال شاعری روانه می شود اما پس از تجربه ای دردناک، بار دیگر به سوی شوهر نخستین باز می گردد.
جای دیگر شاعریست که گرفتار دخالت و چاره جویی همسر خود در کار هنری شده و همه نیروی اندیشه اش در کار ستیزه و اختلاف نظر با وی به هدر می رود.
یک جا زنی آوازه خوان چون به کامیابی و شهرت می رسد مورد حسد شوهر واقع می گردد و زندگی را به کام خود تلخ می بیند.
آنچه درباره این ترجمه گفتنی است این است که کتاب همسران هنرمندان در اصل شامل دوازده داستان بوده است که داستان "کنتس ایرما" به علت اینکه به نسبت داستانهای دیگر برای خواننده ایرانی جالب نبود، از آن میان برکنار مانده است...