رابعه دختر کعب قُزداری که به رابعه بلخی هم شناخته شدهاست، شاعر پارسیگوی نیمه نخست سده چهارم هجری (۹۱۴-۹۴۳میلادی) است. وی طبق اسناد موجود، نخستین شاعر زن پارسی گوی است. پدر رابعه والی بلخ بوده است و وی عاشق بکتاش غلام برادرش می شود که برایش تاوان مرگ را به همراه دارد.
نویسنده:غلام حبیب نوابی خلاصه ای از زندگی پرسوز و گداز رابعه بلخی و شعرهایش