احمد زیدآبادی در این زمینه نوشت:
با آنکه برخی کشورها، اسناد طبقهبندیشدۀ خود را پس از گذشت دو – سه دهه افشا میکنند، باعث تأسف است که در کشور ما حتی خاطرات یک شهروند عادی بعد از گذشت حدود ربع قرن از تاریخ وقوع آن، مجوز نشر پیدا نمیکند.
من برای انتشار این جلد از خاطراتم، تلاش لازم را کردم اما چون نتیجهبخش نبود، تصمیم گرفتم همزمان با نمایشگاه کتاب و انتشار خاطرات مرحوم هاشمی از آن برهه، آن را از این طریق، در اختیار مخاطبان عزیر قرار دهم.
هدف اصلی این کار، ارائۀ نوعی آسیبشناسی پدیدۀ زندان به منظور انجام اصلاحات ضروری در آن است. امیدوارم از این جهت، بیاثر نباشد. این جلد را نیز به سبک سه جلد قبل، کمیک – تراژیک و بدون اغراق نوشتهام، با این حال، باید یادآوری کنم آنچه در هفت ماه بازداشت سال ۷۹ بر من گذشت، در مقایسه با دوران بازداشت سال ۸۸ کم و بیش به پیکنیک شباهت داشت!