ویلیام شکسپیر به روایت ویکتورهوگو
ویلیام شکسپیر، نمایشنامهنویس، شاعر و غزلسرای انگلیسی است. او در ۲۶ آوریل سال ۱۵۶۴ در شهر ایوان انگلستان به دنیا آمد. ویلیام شکسپیر بزرگترین نمایشنامهنویس تاریخ ادبیات انگلستان است و به اعتقاد بسیاری از منتقدین بهتر از شکسپیر وجود ندارد و نخواهد داشت. شکسپیر در زمان حیاتش توانست معتبر ترین نشان ملی انگلستان را دریافت کند؛ او را «سخن سرای آون» مینامیدند. از ویلیام شکسپیر ۳۹ نمایشنامه، ۱۴۵ غزلواره و دو قصیده (شعر بلند) به جای مانده است. این آمار او را تبدیل به پرکارترین نویسندهی قرن شانزدهم میکند.
شکسپیر ۳۹ نمایشنامه، ۱۵۴ غزلواره و دو قصیده (شعر) بلند در کارنامهی ادبیش دارد و این آمار او را به پرکارترین نویسندهی قرن تبدیل میکند. اگرچه آثاری که امروزه حکم مشهورترین آثار شکسپیر را دارند، در زمان حیاتش آنقدر مشهور نبودند. شواهدی وجود دارد که ثابت میکند رابطهای معکوس بین بقایای تاریخی متنها و محبوبیت معاصر آنها وجود دارد. برای مثال تنها دو نسخه از اولین ویراست هملت در سال ۱۶۰۳ وجود دارد که هیچکدام از آنها کامل نیستند و تنها یک نسخه از اولین ویراست شعر ونوس و آدونیس (۱۵۹۳) وجود دارد، کتابی که شکسپیر با آن وارد دنیای چاپ شد.
نمایشنامه های شکسپیر به چهار دستهی اصلی تقسیم میشوند، تراژدی، کمدی. توانایی شکسپیر در هر دو سبک ستودنی است. نمایشنامههای تراژدی شکسپیر شامل: شاه لیر، هنری ششم، هملت، اوتللو، جولیوس سزار، آنتونی و کلئوپاترا، کوریوانوس، رومئو و ژولیت و مکبث میشوند.
کمدیهای او شامل: شب دوازدهم، رویای شب نیمهی تابستان، تاجر ونیزی، حکایت زمستان، درد بیهوده عشق، دو نجیبزادهی ورونایی، رام کردن زن سرکش، کمدی اشتباهات و هیاهوی بسیار برای هیچ….