کتاب حاضر شرح حال یک دو چند نفر است در چهار بخش که همه ی شماره مرتب است مگر پانزدهمین که در ذیل رقم چهارده قرار گرفته است. در بخش نخستین در نیمه اول صفحه ۱۳ مولف بسبب عشق و علاقه مفرطی که بحوزه علمیه قم داشته در وصف حوزه علمیه و در یاد کردن شماره دانشمندان گرانمایه وقتها بلند پایه آن اندکی از حقیقت منحرف شده همچنا نکه در بیان طریقه اجتهادی ممتاز مرحوم آیت الله بزرگ آقای حاج سیدحسین طباطبائی بروجردی که رویه ایست همانند روش مستشرقین در مسائل تاریخی یعنی تحقیق و تفتیش از استاد و متون احادیث و مراجعه بمنابع و فتاوی قدما و در مورد محدثین و و ذکر آثار آن فقیه عالیقدر کوتاه آمده است در بخش دوم که در حالات دانشمندان قم گفتگو خواهد کرد. مع الوصف این بخش که اهم قسمتهای کتاب است و از رقم دو آغاز می شود و بشماره ۹۵ پایان می پذیرد، شرح حال ۶۴ نفر است که قریب ۳۷ نفر آنها قمی هستند و ۲۷ نفر باقیمانده قمی نیستند. البته بخش چهارم یکسانی اختصاص دارد که اصلا قمی و یا لااقل در قسم متوطن هستند. بهر حال تالیف و تصنیف کاری دشوار است و آگهی از زندگانی دانشمندان بهراندازه بود سودمند و خوانندگان را تشویق می کند که از آن پیروی کنند.