بخشی از کتاب به خاطر اینترنت:
«تصور کنید در سال ۱۹۹۸ هستید و برای اولین بار وارد یک چت‌روم می‌شوید. شما با دنیایی از اصطلاحات و نمادهای عجیب روبرو می‌شوید: "brb"، "lol"، "afk"، و البته آن لبخندهای کج و معوج ساخته شده با علائم نگارشی که امروزه آنها را به عنوان اموتیکون می‌شناسیم. در آن زمان، این زبان جدید مانند یک رمز مخفی به نظر می‌رسید، زبانی که فقط افراد خاصی می‌توانستند آن را رمزگشایی کنند. اما امروز، این «زبان اینترنتی» چنان در زندگی روزمره ما تنیده شده که حتی مادربزرگ‌ها هم می‌دانند «lol» به معنای خندیدن است، هرچند شاید ندانند که این اصطلاح دیگر لزوماً به معنای خنده واقعی نیست، بلکه بیشتر نشان‌دهنده همدلی یا تایید خفیف است.
آنچه واقعاً شگفت‌انگیز است، سرعت تکامل این زبان جدید است. در حالی که اکثر تغییرات زبانی معمولاً نسل‌ها طول می‌کشد تا تثبیت شود، ما در عصر اینترنت شاهد تغییرات زبانی هستیم که در عرض چند ماه یا حتی چند روز اتفاق می‌افتد. برای مثال، در سال ۲۰۱۵، آکسفورد «😂» را به عنوان کلمه سال انتخاب کرد. اولین باری که یک ایموجی به این افتخار دست یافت. این انتخاب نشان‌دهنده تغییری عمیق در نحوه برقراری ارتباط ما است. ما دیگر فقط با کلمات ارتباط برقرار نمی‌کنیم؛ بلکه از ترکیبی پیچیده از متن، تصویر، ایموجی، و حتی میم‌ها استفاده می‌کنیم تا منظور خود را برسانیم. این شیوه جدید ارتباطی، که من آن را «متن غنی‌شده» می‌نامم، نه تنها راهی برای انتقال معنا، بلکه ابزاری برای انتقال لحن، احساسات و حتی شخصیت ما در فضای مجازی است.»