بخشی از کتاب سیارات فرازمینی‌ها:
«یکی از مزایای روش علمی - یا معایب آن، بسته به اینکه از چه کسی بپرسید - این است که شما را ملزم می‌کند آنچه زیست‌شناس بریتانیایی قرن نوزدهم، توماس هنری هاکسلی، «تراژدی بزرگ علم - کشته شدن یک فرضیه زیبا توسط یک واقعیت زشت» نامید، بپذیرید. پرسیدن سوالات درست به ما کمک می‌کند تشخیص دهیم چه چیزی یک الگوی واقعی است و چه چیزی فقط نویز تصادفی است.
بیایید به موز من برگردیم و شروع به پرسیدن سوالات کنیم. موز از چه چیزی تشکیل شده است؟ از کجا آمده است؟ آیا به اقلام دیگری که با آنها آشنا هستیم شباهت دارد؟ آیا خواص شیمیایی یا ژنتیکی مشترکی با سایر اشیاء قابل تشخیص زمینی دارد؟ آیا به روشی جدید رفتار می‌کند؟ همانطور که مشخص می‌شود، ما از صدها سال کشاورزی می‌دانیم که موزها کجا رشد می‌کنند، می‌دانیم که آنها مدت‌ها روی زمین رشد کرده‌اند، و می‌دانیم که چگونه در سیاره ما تکامل یافته‌اند. بنابراین می‌توانیم تقریباً مطمئن باشیم که موزها بیگانه نیستند، و می‌توانیم از همان فرآیند فکری برای تعیین این موضوع استفاده کنیم که نه شما، نه من و نه فنجان قهوه شما بیگانه نیستند.»