بخشی از کتاب همه دروغ می گویند:
«مردم به دوستانشان، معشوقه‌هایشان، پزشک‌ها، نظرسنجی‌ها و حتی به خودشان دروغ می‌گویند. اما وقتی آنلاین می‌شوند و فکر می‌کنند هیچ‌کس آن‌ها را نمی‌بیند، همه چیز را فاش می‌کنند. قدرت داده‌ها — مخصوصاً داده‌های جست‌وجوی اینترنتی — در این است که نگاهی تازه به زندگی پنهانی ما می‌دهند. اگر واقعاً می‌خواهی بفهمی مردم چه می‌خواهند، چه فکر می‌کنند و از چه می‌ترسند، این را نمی‌توانی از نظرسنجی‌های سنتی به‌دست بیاوری؛ باید سراغ گوگل بروی.
مثلاً وقتی از مردم در نظرسنجی‌ها می‌پرسی که آیا نژادپرست هستند، تقریباً هیچ‌کس نمی‌گوید بله. اما وقتی به جست‌وجوهای آن‌ها در گوگل نگاه کنی — جست‌وجوهایی درباره جوک‌های نژادپرستانه یا استفاده از کلمه‌های توهین‌آمیز نژادی به‌ویژه در برخی مناطق جغرافیایی، دیگر نمی‌توان حقیقت را پنهان کرد. این جست‌وجوها با الگوهای رای‌گیری، تفاوت‌های سلامت و شاخص‌های دیگر اجتماعی ارتباط دارند. چنین داده‌هایی فقط نشان نمی‌دهند مردم چه می‌گویند بلکه نشان می‌دهند واقعاً چه کسانی هستند، وقتی فکر می‌کنند کسی آن‌ها را قضاوت نمی‌کند.
در بسیاری از جهات، اینترنت صادق‌ترین مکان روی زمین است. مردم در آن شک‌ها، خواسته‌ها، شرم‌ها و رازهایشان را اعتراف می‌کنند. آن‌ها در گوگل می‌پرسند چطور خودکشی کنند، چطور بفهمند شریک زندگی‌شان خیانت می‌کند، چطور مشروب خوردن را ترک کنند یا دوباره چطور عاشق شوند.»