بخشی از کتاب ثروت ملل:
«همانطور که قدرت مبادله آن است که موجب تقسیم کار می‌شود، بنابراین وسعت این تقسیم همیشه باید محدود به وسعت آن قدرت باشد، یا به عبارت دیگر، به وسعت بازار. وقتی بازار بسیار کوچک است، هیچ کس نمی‌تواند انگیزه‌ای داشته باشد که خود را کاملاً به یک شغل اختصاص دهد، زیرا امکان مبادله تمام آن مازاد محصول کار خود را که فراتر از مصرف خودش است، با آن بخش‌هایی از محصول کار دیگران که به آن نیاز دارد، ندارد.
در کشورهای دورافتاده و در مناطق داخلی، هر کشاورز باید قصاب، نانوا و آبجوساز خانواده خود باشد. در چنین وضعیتی، انتظار نمی‌رود که او هرگز در هیچ یک از این مشاغل به درجه بالایی از مهارت دست یابد. حتی در کشورهای ثروتمندتر و تجاری‌تر نیز، به ندرت ممکن است که در مناطق روستایی دورافتاده، یک نفر بتواند در هر یک از این مشاغل امرار معاش کند. دهکده‌های روستایی، که در تقریباً هر نقطه جهان پراکنده‌اند، در حالی که در برخی موارد در نزدیکی یکدیگر قرار دارند، در بسیاری از نقاط به قدری از هم دور هستند که برای آنها غیرممکن است با یکدیگر تجارت قابل توجهی داشته باشند.»