بخشی از کتاب خون بد:
«آوریل سال ۲۰۰۶. تیم ادموندز که تازه به عنوان مدیر مالی در ترانوس مشغول به کار شده بود، داشت اولین جلسه بررسی بودجه را برگزار می‌کرد. در اتاق کنفرانس شیشه‌ای دفتر مرکزی در پالو آلتو، او گزارش‌های مالی را ورق می‌زد و هر چه بیشتر می‌خواند، بیشتر گیج می‌شد. طبق این گزارش‌ها، ترانوس قراردادی با شرکت‌های دارویی بزرگ داشت که می‌توانست میلیون‌ها دلار درآمد برای شرکت به همراه داشته باشد. اما چیزی در این اعداد درست به نظر نمی‌رسید.
الیزابت هولمز با آن صدای عمیق و غیرطبیعی‌اش، در انتهای میز نشسته بود و با اعتماد به نفس کامل توضیح می‌داد که چگونه تکنولوژی انقلابی ترانوس می‌تواند صنعت آزمایش خون را متحول کند. او با همان چشم‌های آبی نافذش که هرگز پلک نمی‌زد، صحبت می‌کرد و از آینده‌ای می‌گفت که در آن هر کسی می‌تواند با یک قطره خون، صدها تست آزمایشگاهی انجام دهد. اما ادموندز نمی‌توانست این تناقض آشکار بین واقعیت اعداد و رویاهای بزرگ را نادیده بگیرد. این اولین باری بود که او به خودش اجازه داد در مورد داستانی که همه در سیلیکون ولی باور کرده بودند، شک کند.»