بخشی از کتاب تبدیل شدن به کیم جونگ اون:
«در دسامبر ۲۰۱۱، زمانی که مردم در خیابان‌های پیونگ‌یانگ عزادار مرگ کیم جونگ ایل بودند، پسر و جانشین او، کیم جونگ اون، در کنار تابوت پدرش با چهره‌ای سرد و بی‌احساس راه می‌رفت. او که تنها ۲۷ سال داشت، با کت و شلوار مشکی مائویی که نشان‌دهنده احترام به سنت‌های کمونیستی بود، در مقابل دوربین‌های تلویزیون ظاهر شد. بسیاری از ناظران بین‌المللی در آن زمان او را صرفاً یک جوان بی‌تجربه می‌دیدند که به زودی در مقابل فشارهای داخلی و خارجی تسلیم خواهد شد. اما آنها نمی‌دانستند که این جوان، سال‌ها برای این لحظه آماده شده بود.
در پشت صحنه، کیم جونگ اون با دقت و برنامه‌ریزی دقیق در حال تحکیم قدرت خود بود. او می‌دانست که برای بقا در دنیای پیچیده سیاست کره شمالی، باید ترکیبی از ترس و احترام را در میان نخبگان حاکم ایجاد کند. این درسی بود که از پدر و پدربزرگش آموخته بود. او به سرعت شروع به پاکسازی مقامات ارشد کرد، از جمله عموی خود، جانگ سونگ تائک، که زمانی قدرتمندترین مرد پس از رهبر در کره شمالی محسوب می‌شد. این اقدامات خشن نشان داد که کیم جونگ اون، برخلاف ظاهر جوان و بی‌تجربه‌اش، در استفاده از قدرت تردیدی به خود راه نمی‌دهد.»