بخشی از کتاب ریگان:
«ریگان قدرت تصویر را بیشتر از هر رئیس‌جمهور قبل از خودش درک می‌کرد. می‌دانست که نحوه نمایش چیزها اغلب مهم‌تر از واقعیت آنهاست. هنر اجرای سیاسی را استاد شده بود، نه برای فریب دادن، بلکه برای الهام بخشیدن. چه در برابر دروازه برندنبورگ می‌ایستاد و چه با ملتی غمزده پس از تراژدی صحبت می‌کرد، ریگان به راحتی مثل یک بازیگر و اعتقاد یک ایمان‌آور واقعی سخن می‌گفت. قدرت او در جزئیات سیاست‌ها نبود، در ترسیم تصویری از آمریکا بود که مردم می‌خواستند به آن باور کنند.
او اعتقاد داشت که آمریکا برگزیده است، در ماموریت و سرنوشتش استثنایی است. این اعتقاد فقط لفاظی نبود، هر تصمیمش را شکل می‌داد. از مواجهه با «امپراتوری شیطان» شوروی گرفته تا کاهش مالیات در داخل کشور، خوش‌بینی و وضوح هدف ریگان باعث شد هم تحسین شود و هم اختلاف برانگیز باشد. منتقدان او را ساده‌لوح، حتی بی‌تجربه می‌خواندند. اما تاریخ او را به عنوان مردی به یاد می‌آورد که کمک کرد یک درگیری ایدئولوژیک جهانی را بدون شلیک یک گلوله پایان دهد. در سادگی‌اش قدرت وجود داشت؛ در لبخندش استراتژی نهفته بود.»