بخشی از کتاب پاریس:
«من یک برند ساختم بر پایه‌ی «بلوند ساده‌لوح بودن». این نقشی بود که در برنامه‌های واقع‌نما بازی می‌کردم. اما حقیقت این است که آن فقط یه بخش از من بود، یه سپر، یه ماسک، یه راه برای زنده ماندن. راحت‌تر بود بگذارم مردم فکر کنند فقط یه دختر خوش‌گذرانم، تا اینکه بخواهم برایشان توضیح بدهم چه زخمی با خودم حمل می‌کردم یا چه ترسی در دلم بود. دنیا فقط همان چیزی را می‌دید که من اجازه می‌دادم ببیند، و من استاد کنترل این تصویر بودم. اما پشت زرق و برق و شعارهای بامزه، دختری بود که خیلی چیزها را تحمل کرده بود، دختری که دنبال بیشتر از این‌ها بود، و حالا بالاخره آماده بود تا حقیقت را بگوید.
سال‌ها نقش کسی را بازی می‌کردم که واقعاً نبودم، چون خودِ واقعی بودن برایم خیلی خطرناک به نظر می‌رسید. بارها ساکت شدم، تحت کنترل بودم، و به خاطر حرف زدن مجازات شدم. اما حالا قدرت صدای خودم را شناختم. در داستانم نیرو پیدا کردم و می‌دانم که تنها نیستم. گفتن این حرف‌ها آسان نیست اما امیدوارم با باز کردن دلم، بتوانم کمک کنم بقیه هم احساس تنهایی نکنند. این فقط یه زندگی‌نامه نیست؛ این حقیقت زندگی من است. این بازپس‌گیری خودم است. و این شروع یه فصل جدید است نه فقط برای من، بلکه برای هر کسی که تا امروز احساس کرده اشتباه درک شده است.»