بخشی از کتاب آدولف هیتلر:
«در سال ۱۹۱۹، زمانی که هیتلر به عنوان سرباز به مونیخ بازگشت، آلمان در آشفتگی سیاسی و اقتصادی به سر می‌برد. شکست در جنگ جهانی اول و شرایط سخت معاهده ورسای، احساسات ملی‌گرایانه را برانگیخته بود. هیتلر که خود را قربانی این شرایط می‌دید، به سرعت جذب گروه‌های راست افراطی شد. او با پیوستن به حزب کارگران آلمان، که بعدها به حزب نازی تغییر نام داد، مسیر خود را به سوی قدرت آغاز کرد. استعداد او در سخنرانی و توانایی‌اش در برانگیختن احساسات مردم، به زودی او را به چهره‌ای برجسته در این حزب کوچک تبدیل کرد.
هیتلر با بهره‌گیری از نارضایتی عمومی و ترس از کمونیسم، پایگاه حمایتی خود را گسترش داد. او با وعده‌های احیای عظمت آلمان و رفع بیکاری، توجه بسیاری را جلب کرد. تاکتیک‌های تبلیغاتی پیچیده، از جمله استفاده گسترده از نمادها و تجمعات عظیم، در ایجاد تصویری قدرتمند و کاریزماتیک از او نقش مهمی داشت. با این حال، پشت این نمای جذاب، ایدئولوژی خطرناکی نهفته بود که بر پایه نژادپرستی و یهودستیزی شکل گرفته بود. این ایدئولوژی در نهایت منجر به یکی از تاریک‌ترین دوره‌های تاریخ بشر شد.»