بخشی از کتاب راه‌های ابریشم:
«دو هزار سال پیش، وقتی در رم لوکس‌ترین کالاها را می‌خواستی، به شرق نگاه می‌کردی. چین و هند مراکز تولید ابریشم و ادویه‌جات بودند، محصولاتی که ثروتمندان رومی برای آنها حاضر بودند مبالغ هنگفتی بپردازند. تجارت با شرق چنان سودآور بود که پلینی مورخ از آن به عنوان «بزرگترین دشمن» یاد کرد، زیرا هر ساله مقادیر زیادی از ثروت امپراتوری را می‌بلعید. با این حال، این جریان تجاری دو طرفه بود. در حالی که کالاهای لوکس به غرب می‌رفتند، سکه‌های طلا و نقره رومی راه خود را به شرق باز می‌کردند.
این مسیرهای تجاری، که بعدها به «راه‌های ابریشم» معروف شدند، تنها برای تبادل کالا نبودند. آنها شریان‌های حیاتی انتقال ایده‌ها، فرهنگ‌ها و ادیان نیز بودند. بودیسم از هند به چین سفر کرد، در حالی که مسیحیت و اسلام در مسیر معکوس حرکت کردند. دانش علمی و فناوری‌ها نیز در طول این مسیرها منتقل می‌شدند. اختراعات چینی مانند کاغذ و باروت به غرب رسیدند، در حالی که پیشرفت‌های ریاضی از خاورمیانه به شرق و غرب گسترش یافتند. این تبادلات نه تنها جهان را متحول کردند، بلکه پایه‌های تمدن مدرن را شکل دادند.»