بخشی از کتاب ملکه الیزابت:
«در اوایل سلطنت، الیزابت جوان که تنها بیست و پنج سال داشت، با چالشی بزرگ مواجه بود: چگونه می‌توانست هم همسر و مادری مسئول باشد و هم ملکه‌ای که وظایف سنگین سلطنتی را بر عهده دارد. نخستین سال‌های حکومت او مصادف با دوران پس از جنگ و محدودیت‌های اقتصادی بریتانیا بود؛ دورانی که کشور هنوز درگیر جیره‌بندی و بازسازی خرابی‌های ناشی از جنگ بود. در چنین شرایطی، الیزابت باید تعادلی ظریف بین جلال و شکوه سلطنت و همدردی با مردمی که با سختی روزگار می‌گذراندند، برقرار می‌کرد. در همان زمان، او با مشاوره وینستون چرچیل، این سیاستمدار کهنه‌کار، آموخت که چگونه اسناد دولتی را مطالعه کند، چگونه با سیاستمداران تعامل کند و چطور بدون دخالت مستقیم در سیاست، نفوذ خود را اعمال نماید.
پرنس فیلیپ، که خود شخصیتی مستقل و بلندپرواز داشت، گاه از محدودیت‌های نقش خود به عنوان همسر ملکه ناخشنود بود، اما در عین حال، با هوشمندی خاص خود، به مشاوری ارزشمند برای همسر جوانش تبدیل شد و نقش مهمی در مدرنیزه کردن دربار سلطنتی بر عهده گرفت. با گذشت سال‌ها، الیزابت به تدریج سبک منحصر به فرد خود را در سلطنت شکل داد؛ سبکی که ترکیبی از محافظه‌کاری و نوآوری، رسمیت و صمیمیت بود. او با دقت و وسواس خاصی، جزئیات امور سلطنتی را زیر نظر داشت، از اسب‌های مسابقه‌ای‌اش گرفته تا برنامه سفرهای رسمی و مراسم دربار. برخلاف تصور عموم، ملکه شخصیتی بود با حس شوخ‌طبعی قابل توجه و توانایی تقلید لهجه‌های مختلف، که البته تنها در جمع‌های خصوصی این جنبه از شخصیتش را نشان می‌داد. او همچنین به مرور زمان آموخت که چگونه از ابزارهای ارتباطی مدرن برای نزدیک‌تر شدن به مردم استفاده کند؛ از سخنرانی‌های رادیویی روز کریسمس گرفته تا پذیرش فیلمبرداری از زندگی خصوصی خاندان سلطنتی در دهه ۱۹۶۰ و سرانجام حضور در شبکه‌های اجتماعی در قرن بیست و یکم.»