بخشی از کتاب آرئوپاژیتیکا:
«اگرچه همه بادهای اندیشه و عقیده بر روی زمین رها شوند تا بوزند، تا زمانی که حقیقت در میدان حضور دارد، ما با صدور مجوز و ممنوعیت، به ناحق در قدرت او تردید می‌کنیم. بگذارید حقیقت و باطل با یکدیگر کشتی بگیرند؛ چه کسی تاکنون دیده که حقیقت در رویارویی آزاد و علنی شکست خورده باشد؟ ابطال باطل توسط حقیقت، بهترین و مطمئن‌ترین روش سرکوب آن است. کسی که بشنود چه دعاها و التماس‌هایی برای فرستادن نور و دانش روشن‌تر در میان ما وجود دارد، به مسائل دیگری فکر خواهد کرد که فراتر از انضباط ژنو است که از پیش برای دستان ما ساخته و تنظیم شده.
زیرا این آزادی که ما می‌توانیم امیدوار باشیم، این نیست که هیچ‌گاه هیچ شکایتی در جمهور پدید نیاید. این را هیچ انسانی در این دنیا نباید انتظار داشته باشد؛ بلکه زمانی که شکایات آزادانه شنیده شوند، عمیقاً بررسی شوند و به سرعت اصلاح گردند، آن‌گاه نهایت مرز آزادی مدنی که مردان خردمند در جستجوی آن هستند، حاصل می‌شود. اگر هر چیزی در اعمال انسانی بیش از راهی که من ترسیم کرده‌ام به این هدف نزدیک شود، خوشحال خواهم شد از هر کسی که بتواند به من بیاموزد یاد بگیرم؛ اما اگر همه امور انسانی قرار است با قانون کمال اداره شوند، پس باید با قانونی اداره شوند که هیچ انسانی نمی‌تواند به آن دست یابد.»