بخشی از کتاب تسویه حساب:
«آمریکا درگیر یک آسیب جمعی‌ست؛ آسیبی که حاصل دهه‌ها، بلکه قرن‌ها تاریخ سرکوب و نابرابری است. ما کشوری ساخته‌ایم بر پایه افسانه آزادی و عدالت، در حالی‌که به‌طور سیستماتیک همین ارزش‌ها را از بخش بزرگی از جمعیتمان دریغ کرده‌ایم. برده‌داری، تبعیض نژادی، سلب حقوق شهروندی این‌ها فقط اتفاقات تاریخی نبوده‌اند؛ بلکه به بخشی از هویت ملی ما تبدیل شده‌اند. و چون هیچ‌وقت به‌طور کامل با این حقیقت روبه‌رو نشده‌ایم، زخم‌ها هرگز درمان نشده‌اند. آن‌ها چرک کرده‌اند. و حالا، دارند سر باز می‌کنند.
وقتی دونالد ترامپ رئیس‌جمهور شد، خودش باعث ایجاد این شکاف‌ها در جامعه آمریکا نشد بلکه آن‌ها را آشکار کرد. او خشم و ترسی را که سال‌ها زیر سطح جامعه پنهان مانده بود، بیرون کشید و به نفرت اجازه داد وارد جریان اصلی شود. نتیجه فقط دوقطبی شدن سیاست نبود؛ بلکه فروپاشی روانی بود: بی‌اعتمادی به نهادها، ازهم‌گسیختگی در جوامع، و احساس عمیق ناامیدی. ریاست‌جمهوری ترامپ یک انحراف نبود؛ بلکه نشانه‌ای از بیماری‌ای عمیق‌تر در دل جامعه ما بود.
درمان، با صداقت آغاز می‌شود. ما نمی‌توانیم چیزی را تغییر دهیم که حاضر نیستیم ببینیم. تا وقتی به نقش بی‌عدالتی در شکل‌گیری جامعه‌مان اعتراف نکنیم و مسئولیت اصلاح آن را نپذیریم در چرخه‌ای از انکار و ویرانی باقی خواهیم ماند. یک تسویه حساب واقعی، شجاعت می‌خواهد. باید دست از تظاهر به خوب بودن برداریم، و شروع کنیم به ساختن خودی بهتر.»