بخشی از کتاب مثل همیشه:
«بزرگترین تناقض در زندگی این است که انسان‌ها همزمان هم به ثبات نیاز دارند و هم به تغییر. ما می‌خواهیم زندگی‌مان قابل پیش‌بینی باشد تا بتوانیم برنامه‌ریزی کنیم و احساس امنیت کنیم، اما در عین حال به شدت از یکنواختی و رکود می‌ترسیم. می‌خواهیم چیزهای جدید را تجربه کنیم، اما از ناشناخته‌ها وحشت داریم. این تناقض در طول تاریخ همواره با ما بوده است. هزاران سال پیش، انسان‌های غارنشین هر روز صبح برای شکار از غار بیرون می‌رفتند - این ثبات آنها بود. اما هر روز با خطرات و چالش‌های جدیدی روبرو می‌شدند، این تغییر آنها بود. امروز هم ما هر روز صبح به محل کارمان می‌رویم، این ثبات ماست. اما هر روز با مشکلات و فرصت‌های جدیدی مواجه می‌شویم، این تغییر ماست.
نکته جالب درباره تاریخ این است که هر چه بیشتر آن را مطالعه می‌کنیم، متوجه می‌شویم که انسان‌ها چقدر کم تغییر کرده‌اند. تکنولوژی پیشرفت کرده، جوامع تکامل یافته‌اند، اما احساسات پایه انسانی - طمع، ترس، اشتیاق، عشق، نفرت - همچنان مثل هزاران سال پیش است. در سال ۱۹۲۹، سرمایه‌گذاران وال استریت دقیقاً همان احساساتی را تجربه کردند که تاجران هلندی در حباب گل لاله در سال ۱۶۳۷ تجربه کرده بودند. آنها با همان امید سرمایه‌گذاری کردند و با همان ترس فروختند. در زمان رکود بزرگ، مردم همان ترس‌هایی را داشتند که اجدادشان در قحطی‌های قرون وسطی تجربه کرده بودند. حتی امروز، با وجود تمام پیشرفت‌های علمی و تکنولوژیک، وقتی بحران می‌شود، همان الگوهای رفتاری را تکرار می‌کنیم.»